Άνοιξε Κουδουμουντού!
Μια φορά ήταν ένας γέρος πολύ πλούσιος και είχε δύο παιδιά, ο μεγάλος ήταν άδικος και φιλάργυρος ενώ ο μικρός ήταν πολύ καλός, γλυκόλαλος και καλόγνωμος, κανένα δεν ήθελε να βλάψει. Κάποια στιγμή πέθανε ο γέρος και άφησε ο, τι είχε στα δύο του παιδιά. Ο φιλάργυρος με τις αδικίες του δεν έδωσε τίποτε στο μικρότερο αδερφό του, τον έδιωξε κι από το σπίτι, κι έτσι εκείνος πήρε τη γυναίκα του και τα παιδιά του και πήγε και έμενε σ' ένα σπίτι πολύ φτωχικό, δούλευε και ζούσε.
Ένα χρόνο έπεσε μεγάλη πείνα, δεν μπορούσε να θρέψει τα παιδιά του και την γυναίκα του. Πηγαίνει λοιπόν στον αδελφό του, πέφτει στα πόδια του, τον παρακαλάει να του δώσει τίποτε για να μπορέσει να ζήσει, όμως αυτός τον έδιωξε κακήν κακώς. Εκεί τότε ο καλόκαρδος αδερφός, πήρε την απόφαση να πάει στα άγρια βουνά να τον φάνε οι λύκοι. Εκείνη τη χρονιά χειμώνας ήταν πολύ βαρύς. Περπάταγε, περπάταγε, περπάταγε, ώσπου νύχτωσε. Είπε τότε με τον νου του: «Πού πηγαίνω; τι κάνω; τα παιδιά μου, αν χαθώ, τι θα γίνουν;» Κι έκλαψε, δεν ήξερε πού και βρισκόταν, στην ξαστεριά μόνο είδε ένα έρημο χάνι, τρύπωσε εκεί μέσα, και πολεμούσε να κλείσει τα μάτια του να κοιμηθεί. Κι ενώ η νύχτα περνούσε, κάποια στιγμή ακούει ποδοβολητά και φωνές. Βλέπει ξαφνικά να έρχονται προς το μέρος του σαράντα άγριοι δράκοι, φορτωμένοι από ένα δισάκι.
